"ชุน นายรู้สึกถึงคอสโมแปลกๆที่กำลังมาทางนี้มั้ย?" เฮียวกะถาม  

 "อื้อ มากัน 2 3 5 6 7, 7 คนน่ะ เอาไงดี จะหลบพวกนี้ดีมั้ย เฮียวกะ?" 

 "ไม่ต้องหรอก อาจเป็นพวกเซย่าก็ได้นะ พวกเราน่ะ รออยู่ตรงนี้แหละ"   "อื้อ" ชุนตอบ

 

 

"อ๊ะ อ้าว เฮียวกะ ชุน"           "พวกนายเป็นไงมั่ง?" ชิริวถาม

"ชั้นไม่เป็นไรหรอก แต่เฮียวกะ โดนซากะเล่นงานนิดหน่อยน่ะ" ชุนตอบ

"เอางี้ เดี๋ยวชั้นรักษาเค้าให้เอง"  ซากุระตอบ

"งั้นเดี๋ยวชั้นอยู่เป็นเพื่อนเธอนะ ซากุระ" เจ้านารุโตะพูดพลางยิ้มแฉ่ง

"แล้วแต่นายสิยะ" ซากุระตอบ

"อืม งั้นนารุโตะกับซากุระก็อยู่รักษาเซนต์ซิกนัสที่นี่แหละ ซาสึเกะ มาเร็ว" คาคาชิพูด

"ครับ"  ซาสึเกะขานรับ

 

 

 

 

 

"พอเหอะน่า ซากะ ชั้นไม่อยากฆ่านาย ชั้นเสียดายคนที่มีฝีมือ และจิตใจสูงส่งอย่างนาย บอกตามตรงเลยนะ

ชั้นไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะเป็นตัวการในเรื่องนี้น่ะ ทำไมนาย บุรุษผู้ที่ชาวบ้านแถบแซงทัวร์รี่ ต่างก็บูชาและเคารพนายดุจเทพเจ้า

 ทำไมนาย ถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ ซากะ!!??"

ขณะที่ซากะยังไม่ทันได้ตอบคำถามของไอโอรอส อาเธน่าก็ปรากฎตัวขึ้นและพูดว่า

"เพราะเค้ามีจิตมารหรือที่เรียกกันว่าด้านมืดหรือจิตชั่วร้ายอยู่ในตัวไงล่ะ"

"อ๊ะ ท่านอาเธน่า ท่านไม่จำเป็นต้องฝืนร่างกายมาทีนี่เลย แล้วทำไม.....??"

"ไม่เป็นไรหรอกน่า ไอโอรอส ชั้นต้องมาเพื่อช่วยชีวิตทุกคนอยู่แล้ว ตอนนี้ทั้ง อิกกิ และพวกโกลด์เซนต์ที่บาดเจ็บสาหัส

กำลังได้รับการรักษาจากเหล่านินจาแห่งโคโนฮะอยู่ ตอนนี้ที่เหลืออยู่ ซากะ ชั้นจะช่วยเธอ โดยการเอาจิตมารออกจากตัวเธอให้ได้!!" อาเธน่าพูดอย่างเคร่งเครียด

"เซย่า ขอโล่นั่นให้ชั้นหน่อยสิ" 

"ครับ" เซย่าพูดพลางยื่นโล่ศักดิ์สิทธิ์ให้แก่อาเธน่า

"หึ โล่นี่อีกแล้วสินะ แต่คราวนี้ มันจะไม่ได้ผลหรอก เพราะข้าจะทำลายมันก่อน!!!" ซากะพูดพลางวิ่งเข้าไปทำลายโล่

แต่ทว่า.......

 

"บะ บ้าน่า นี่เจ้า จะขวางข้าไปถึงไหนกัน ฮึ!!???"

"อืม อยู่ดีๆ ร่างซากะ ก็ต่อต้านตนเองขึ้นมา นี่มันอะไรกัน!?" ซาสึเกะเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย

"ซากะ ชั้นจะช่วยเธอเดี๋ยวนี้ล่ะ!!!!!!!!!"  อาเธน่าพูดพลางหันโล่ไปทางซากะ

"อ๊ากกกกกก!!!!!!!!!!!!"   ซากะกรีดร้องเสียงสนั่น แล้วก็ฟุบลงไปกับพื้น

จากผมสีเทา  บัดนี้ ผมของเขากลายเป็นสีน้ำเงินเหมือนเดิมแล้ว

 

 "อา คงสำเร็จแล้วล่ะครับ อาเธน่า" ไอโอรอส พูดพลางยิ้ม

"อื้อ งั้นกลับกันเถอะ พวกเรา"  เซย่าพูด

แล้วทุกคนก็เดินทางกลับหมู่บ้านโคโนฮะ

 

 

3 วันต่อมา.................

 

 

เหล่าโกลด์เซนต์ทุกคนไม่ว่าจะเป็น เดธมาสค์ ,อโฟรดิตี้,คามิว,มิโร่ นั้นก็รักษาตัวจนกลับมาเป็นปกติ

พวกบรอนเซนต์ก็เช่นกัน

 

ซากะเอง ก็ไม่มีจิตมารอีกต่อไป

 

เมื่อรักษาตัวเสร็จ ทุกคนก็เดินทางกลับแซงทัวร์รี่

 

THE  END

 

 

เห้อ ในที่สุดมันก้อจบแล้ว อวสานแล้ว 555+ เหอๆ ขอโต้ดที่หายไปนานมากมาย

 

เพราะข้าพเจ้ากำลังติด hi5 งอมแงมเลยเพ่น้อง เหอๆ

ไงๆก้อฝากด้วยเน้อ ใครเล่นก้อแอดมาได้

http://cygnuspoon.hi5.com จ้า

 

ไม่ไหว ช่วงนี้ อากาศโครตร้อนเลยเนอะ

ร้อนขึ้นทุกวัน ประเทศไทย 555+

 

ไงๆก็  ฝากให้ทุกคนดูแลสุขภาพมั่งเน้อ

เพราะข้าพเจ้าเป็นหวัดไปแล้ว 555+

 

วันสงกรานต์ ผ่านไปแล้วเนอะ เหอๆ เป็นปีที่เราแฮปปี้ที่สุดเลยล่ะ อิอิ

ไปดีกว่า เหอๆ ไงก้อขอให้ทุกคน

มีความสุข ยิ้มหน้าบานกันถ้วนหน้าเน้อ ^o^

 

 

โชคดีจ้าทุกคน ขอพลังสถิตอยู่กับพวกท่าน !!

^____________________^

"ทำไมนายต้องทำแบบนี้ด้วย ซากะ อยากเป็นเคียวโกขนาดนั้นเชียวเรอะ?" อโฟรถาม "ก็ใช่น่ะสิ เพราะท่านเคียวโกไม่ยอมเลือกข้า ดันไปเลือกไอโอรอส ทั้งๆที่ข้ามีพลังและคอสโมเหนือกว่าไอโอรอสและสามารถควบคุมเหล่าเซนต์ได้ ท่านเคียวโกก็น่าจะเห็นความสามารถของข้า แต่ทำไมถึงไม่เลือกข้า ถ้าเขาเลือกข้าตั้งแต่แรก ข้าก็คงไม่ต้องทำแบบนี้หรอก!" ซากะตอบ

"ก็เพราะท่านเคียวโกคงเห็นด้านชั่วในจิตใจของนายน่ะสิ ซากะ" "หยุดพูดซักทีเถอะน่า คนรักสวยรักงามอย่างนายน่ะ จะมาเข้าใจความรู้สึกของฉันได้ยังไง วันๆก็เอาแต่หมกมุ่นกับกุหลาบ แล้วก็พูดว่าการต่อสู้เป็นสิ่งที่สวยงาม ฉันว่านะคนอ่อนแออย่างแกน่ะ ไม่ควรจะมาเป็นเซนต์ตั้งแต่แรกแล้ว ไปเปิดร้านขายกุหลาบกับเจ้าเดธมาสค์ซะไป!" "ว่าไงนะ ซากะ นี่แกว่าฉันเป็นคนอ่อนแอยังไม่พอ แกยังมีหน้าพูดถึงเดธมาสค์อีกงั้นเรอะ นายเหยียบย่ำฉันยังพอไหว แต่ที่แกมาว่าเดธมาสค์ที่อุตส่าห์ยอมเสียสละชีวิตตนเอง เพื่อปกป้องฉันเอาไว้น่ะ ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด ฉันจะใช้

กุหลาบของฉันฆ่านาย เพื่อเป็นการแก้แค้นให้กับเดธมาสค์ให้ได้!" ว่าแล้วอโฟรก็รีบปล่อยท่าไม้ตาย "พีราเนียน โรส!" "ง่ายไปหน่อยมั้ง อโฟร Galaxian Explosion!" "อั้กก...! ไม่ไหวจริงๆเหรอเรา แต่ว่า เจ้าซากะมันแข็งแกร่งจริงๆ ยังไงก็ต้องใช้บลัดดี้โรสปักหัวใจมันให้ได้ล่ะ!" "ไหนล่ะที่บอกว่าจะชนะฉันให้ได้น่ะ หมดแรงแล้วเรอะ" "ย้ากกก....! บลัดดี้ โรส!" "มั่บบ...!"ซากะรีบจับกุหลาบสีขาวไว้แน่นก่อนที่มันจะมาถึงตัวเขา "ได้เวลาเอาจริงแล้วสินะ Another Dimension!" "ไม่ไหวแล้ว ขอโทษนะ

เดธมาสค์ทั้งที่ฉันบอกว่าจะแก้แค้นให้นาย แต่ฉันก็ทำไม่ได้" อโฟรคิดในใจก่อนที่ร่างของเขาจะลอยไปในโลกต่างมิติ "หึ เสร็จไปอีกหนึ่ง ตอนนี้เหลือเจ้าคามิวกับเฮียวกะที่ต้องจัดการ พวกไอโอรอสไว้ทีหลัง"

"แค่กๆๆ" "อ้าว ฟื้นแล้วเหรอ เฮียวกะ" เสียงอ่อนนุ่มปนเย็นชาดังขึ้นจากจอมเวทย์น้ำแข็ง "ทำไม ผมถึงมาอยู่นี่ได้ล่ะ คนอื่นไปไหนหมด?" "ก็นายสลบไปนี่ แล้วคนอื่นก็กำลังต่อสู้กัน แถมซากะก็เป็นคนวางแผนการก่อกวนภารกิจนี้เองด้วย" "คุณช่วยผมออกมา งั้นเหรอ?" เฮียวกะถามด้วยความสงสัย แล้วมิโรล่ะ คามิวไม่ได้ช่วยมิโรออกมาด้วยหรอกเหรอ "ฉันจะไม่ยอมให้เกิดเหตุการณ์แบบมิโรขึ้นอีก ฉันถึงต้องช่วยนายไว้ไงล่ะ ฉันไม่อยากต้องเสียนายไปอีกคน ก็เท่านั้นเอง" คามิวตอบอย่างเยือกเย็น แต่ภายในใจนั้นเต็มไปดวยความเศร้าที่เกินจะอธิบายได้

"นายเองก็สู้ซากะไม่ไหวสินะ อโฟร" ไอโอรอสพึมพำ "ว่าไงนะ อโฟรดิตี้ตายแล้วเหรอ?" ชุนถาม "น่าจะใช่ เพราะคอสโมของเจ้านั่นได้หายไปแล้ว แต่ตอนนี้ เราต้องให้โอโรจิมารุพาเราไปหาอาเธน่ากันก่อน" "ไงล่ะ จะพาพวกเราไปได้รึยัง?" ชิริวถาม "ฝากไว้ก่อนนะพวกแก เอ้า ฉันจะพาไปหาอาเธน่าอะไรนั่นก็ได้!" แล้วโอโรจิมารุก็ลุกขึ้นมาเปิดประตู ทั้งหมดเดินเข้าไปในห้องนั้นอย่างช้าๆ "อ๊ะ...นั่นมัน!" "อาเธน่า!" แล้วเซนต์ทั้ง 4 ก็วิ่งกรูกันเข้าไปหา อาเธน่าซึ่งนอนสลบอยู่ "อาเธน่า"เซย่าตะโกนเพื่อหวังจะปลุกอาเธน่า แต่มันก็ไร้ผล "นี่แก...แกใส่อะไรลงไปในยาสลบ?" ไอโอรอสถามอย่างเคร่งเครียด "ไม่รู้สิ ไอเจ้าคาบูโตะมันเป็นคนทำ เห็นบอกว่ามีฤทธิ์ให้หลับ 3 วันน่ะ เป็นยาสูตรใหม่ที่มันเพิ่งค้นพบเลยล่ะ พวกแก คงต้องทำใจหน่อยนะ เพราะกว่าแม่สาวคนนี้จะฟื้นก็คงอีก 3 วันแหละ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" โอโรจิมารุพูดพลางรีบวิ่งหนีออกไป "แก..กลับมาเดี๋ยวนี้นะ!" ชุนตะโกน "ช่างเถอะ...ชุน หมอนั่นไม่มีประโยชน์แล้ว ปล่อยมันไปเถอะ" ชิริวพูด

ทางด้านพวกเกะนินก็กำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด "โฮ่ ฝีมือดีขึ้นเยอะเลยนี่ เจ้าน้องชายหน้าโง่ แต่ว่า ฝีมือระดับนี้น่ะ ยังเอาชนะฉันไม่ได้หรอก!" "ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ ตราบใดที่ฉันยังมีเพื่อนที่คอยช่วยฉันอยู่ ใช่มั้ย นารุโตะ?" ซาสึเกะพูดพลางอมยิ้ม "ใช่แล้วล่ะ นายน่ะดูตัวเองก่อนเถอะ อิทาจิ" "อะไรนะ..อึ้กก! เป็นไปไม่ได้ นี่เราโดนท่าไม้ตายของพวกมันเข้าจังๆเลยเหรอเนี่ยไม่น่าเชื่อออ....!" พอพูดจบ อุจิวะ อิทาจิ ก็ล้มอย่างไม่เป็นท่า "สำเร็จแล้วสินะ ซาสึเกะ" "ฮื่อ แต่ว่านารุโตะ ถ้านายไม่ช่วยล่ะก็ ฉันก็คงสู้มันไม่ได้แน่เลย" "พูดอะไรอย่างนั้น ซาสึเกะ ก็พวกเรา เป็นเพื่อนกันนี่นา เป็นเพื่อนกันก็ต้องช่วยเหลือกันสิ เนอะ ชิกามารุ คิบะ อิโนะ ซากุระจัง" "อื้อ" เหล่านินจาพูดพร้อมกัน "แต่ว่า ภารกิจของพวกเราก็ยังไม่เสร็จนะ เรายังต้องอยู่เป็นกำลังเสริมให้พวกเซนต์ต่อก่อน เอาล่ะ รีบไปทำภารกิจของพวกเราให้สำเร็จกันเหอะ" "โอ๊ส"

ทางด้านพวกไอโอรอสก็กำลังวางแผนว่าจะให้ใครพาอาเธน่ากลับไปยังหมู่บ้านโคโนะฮะก่อน "ฉันว่านะ ให้ไอโอรอสกับเซย่าพาคุณซาโอริ ไม่สิ อาเธน่ากลับไปหมู่บ้านก่อน เพราะอย่างน้อยก็ควรมีโกลด์เซนต์ไปรายงานสถานการณ์ให้โฮคาเงะทราบก่อน พวกนายคิดว่าไง?" "อืม มันก็เข้าท่าดีหรอกนะ ชิริว แต่ฉันอยากอยู่สู้กับซากะด้วยตัวของฉันเอง จะได้รู้กันไปเลยว่าใครเหมาะเป็นเคียวโกมากกว่ากัน!"ไอโอรอสกำมือแน่นพลางคิดในใจว่า "ได้เลย ซากะ ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน ระหว่างฉันกับนาย ใครเหมาะสมจะเป็นเคียวโกมากกว่ากัน" "เอาอย่างนี้มั้ยล่ะ ให้ชิริวไปกับเซย่า เพราะฉันเองก็เป็นห่วงพี่กับเฮียวกะ ฉันอยากอยู่ช่วยพวกเค้าน่ะ พวกนายคงเข้าใจนะ เซย่า ชิริว" "โอเค เอางั้นก็ได้ ชุน!" ชิริวตอบพลางอมยิ้ม " เอ..แต่ว่าชิริว แล้วนี่พวกเราจะต้องแบกอาเธน่าไปตลอดทางเลยเหรอ?" "เอ่อ..นั่นสินะ ที่นี่กับโคโนฮะมันก็ไกลเหมือนกันนา" "ให้พวกเราช่วยมั้ยล่ะ?"

พวกเกะนินพูดพลางปรากฎตัวขึ้น "คาถาอัญเชิญ ออกมาเลย กามะบุนตะ" กบยักษ์ปรากฎตัวขึ้น หลังสิ้นเสียงนารุโตะ "อ่า ดีจริงๆ ฝากเรื่องทางนี้ด้วยนะ ไอโอรอส ชุน!"เซย่าพูดพลางอุ้มอาเธน่ากระโดดไปอยู่บนหลังเจ้ากบยักษ์ "ฮื่อ" ไอโอรอสกับชุนพูดพร้อมกัน "ฝากอาเธน่าด้วยนะ เซย่า ชิริว" ไอโอรอสตะโกน เซย่ากับ ชิริวพยักหน้าตอบรับ "ให้พวกเราอยู่ช่วยซักคนมั้ย?" ชิกามารุพูด "ไม่ล่ะ เรื่องนี้น่ะ ซากะเป็นคนก่อขึ้น ดังนั้นเซนต์อย่างพวกเราจึงขอสะสางเรื่องนี้เอง" "โอเค งั้นไปโคโนฮะกันเล้ยย..!"

"ว่าแต่ คามิว คุณรู้ได้ไงว่าซากะเป็นคนวางแผนในครั้งนี้น่ะ?" เฮียวกะถามด้วยความสงสัย "ก็...เจ้าซากะมันก็ชวนฉันเข้าร่วมแผนการครั้งนี้ด้วยน่ะสิ" "ทั้งๆที่คุณก็รู้อยู่เต็มอก แต่คุณกลับไม่บอกพวกผม ทำมล่ะครับ อาจารย์?" "เพราะซากะมันขู่ว่าถ้าฉันบอกเรื่องนี้กับคนอื่น มันจะฆ่านายกับมิโรน่ะสิ เฮียวกะ!" คามิวพูดพลางทำหน้าเครียด "หือ ขนาดนั้นเชียว?" "ใช่ และตอนนี้ มันก็จะมาเล่นงานพวกเราแล้ว หลบไปซะ เฮียวกะ อั้กกก...!" คามิวพูดพลางวิ่งเอาร่างตนเองเข้ารับการโจมตีแทนลูกศิษย์

"อ๊ะ...อาจารย์คามิว!" "หาพวกแกอยู่ตั้งนาน มาอยู่นี่เองเรอะ อยู่ครบเลยนี่ ทั้งอาจารย์ ทั้งลูกศิษย์ ดี ฉันจะได้ช่วยสงเคราะห์พวกแกให้ไปอยู่ในนรกด้วยกันซะเลย Galaxian Explosion!"

ในทีสุด ข้าพเจ้าก็ปั่นมันออกมาจนได้ 555 กว่าจะอัพฟิคคราวหน้าคงต้องรอซักหน่อย เพราะว่า....อีสุกอีใส มันมาเล่นงานข้าพเจ้าแล้ว ย้ากกก..หายไปซ้า เจ้าอีสุกอีใส! - -* (เป็นหนัก)

"ตื่นซักทีสิ ชิริว หมัดดาวตกเพกาซัส!" เซย่าพูดพลางปล่อยหมัดความเร็วเสียงออกไป "ชุนเรเขารอนายอยู่นะ ชิริว" "กึก..!"

"ชุนเร...งั้นเหรอ" ชิริวเอ่ยขึ้นเบาๆ พลางหันมายิ้มให้เซย่า "ขอบใจนะ ชิริวกล่าวขอบคุณเพื่อนรัก "เฮ้ เซย่า" ไอโอรอสตะโกน

"อ้าว ไอโอรอส แล้วโกลด์เซนต์คนอื่นล่ะ" เซย่าถาม "เดธมาสค์

กับมิโร่น่ะ ตายแล้ว" ซากะพูดพลางปรากฎตัวขึ้น "ว่าไงนะ แล้วใครกันล่ะที่ฆ่า 2 คนนั่น" ไอโอรอสถาม "เดธมาสค์น่ะ ฉันฆ่ามันเองแหละ" เสียงตอบจากเจมินี่ "ทำไมล่ะ ซากะ ตอนนี้น่ะ พวกพ้อง เป็นสิ่งที่สำคัญนะ แล้วทำไมนายถึง..." "หยุดเถอะ

ไอโอรอส ก็มันมาบังฉันเองนี่นา แต่ว่า ฉันก็ไม่รู้นะ ว่าใครที่ฆ่า

มิโร่ แต่ฉันว่านะ ในกลุ่มพวกเรามีคนที่เป็นหนอนบ่อนไส้ พวกแสงอะไรนั่น ถึงเล่นงานพวกเราได้ขนาดนี้ และถ้าฉันคาดไม่ผิดคนๆนั้นน่าจะเป็น อควอเรียส คามิว!" "อะไรนะ ไม่ใช่หรอก ฉันว่าหนอนบ่อนไส้น่ะ น่าจะเป็นเจ้าอโฟรมากกว่า" ไอโอรอสตอบ "เฮ้

ไอโอรอส นายมาใส่ร้ายฉันได้ไง" อโฟรเถียง "ก็ตอนนี้น่ะ คนที่ไม่อยู่ที่นี่น่ะ มีแต่เจ้าคามิวกับซิกนัสนะ พวกมันคงรวมหัวกันฆ่าพวกเราชัวร์ๆเลย" "ไม่หรอก เฮียวกะกับคามิวน่ะ ไม่ใช่คนแบบนั้นนะ พวกเขาน่ะ เป็นเซนต์ที่แท้จริง" เซย่าเถียงแทนเพื่อนรัก

"นั่นสิ ว่าแต่ชุนกับอิกกิอยู่ไหนล่ะ?" ชิริวถาม "อืม คิดว่าคงอยู่กับพวกเกะนินล่ะนะ เดี๋ยวก็คงตามมาแหละ ฉันว่าพวกเราไปหาตัวอาเธน่ากันก่อนดีกว่า เอางี้นะ แบ่งเป็น 2 กลุ่ม ซากะนายไปกับอโฟร ส่วนเซย่ากับชิริว พวกนายไปกับฉัน เข้าใจนะ" "อื้อ"

ทางด้านชุนกับอิกกิก็กำลังสู้กันอย่างดุเดือด "เนบิวลา เชน!"ชุนผู้ ถูกสะกดจิตโจมตีใส่พี่ชาย "ตื่นซักทีสิชุน....อั้กก!" อิกกิพูดพลางกระอักเลือด "ไม่ได้ เราโจมตีชุนไม่ได้ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย!" เขาโจมตีชุนไม่ได้ แหงล่ะ ชุนเป็นน้องชายที่เขารักมากที่สุด บ้าจริง ทำไมชุนกับเขาต้องมาสู้กันแบบนี้ด้วยล่ะ "ได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ เข้ามาเลย ชุน!" อิกกิพูดพลางพยายามยืนขึ้นมา

"เนบิวลา เชน!" ชุนสะบัดโซ่อันโดรเมด้าอีกครั้ง "ฟั่บบ...!"โซ่

ฟาดไปเต็มลำตัวของอิกกิ เลือดของเขากระจายไปทั่ว หลังจากนั้น ชุนก็ได้สติ"นี่มัน...เลือด!"เขามองไปที่มือของตนเอง และก็เหลือบไปเห็นร่างหนึ่งนอนอยู่ไม่ไกลจากเขามากนัก "นั่นมัน....พี่

อิกกินี่นา!" ว่าแล้วเขาก็รีบวิ่งไปประคองร่างของพี่ชาย "พี่ฮะ.......ผมขอโทษ" ชุนพูดพลางดึงร่างอิกกิเข้ามากอด น้ำตาของเขาไหลไม่ขาดสาย "อย่าร้องไห้สิชุน พี่..ไม่เป็นไรหรอก พี่แค่อยากให้นายรู้ว่า พี่...รักนาย...นะ"ประโยคสุดท้ายก่อนที่ฟินิกซ์ อิกกิจะจากไป "พี่คร้าบบ....!" ชุนตะโกนสุดเสียง ทันใดนั้น ชุนก็ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามา "ใครน่ะ?" ชุนตะโกนขึ้น "พวกเราเอง ชุน" เซย่ากับชิริวตอบ "อ๊ะ...นั่นมัน!" ชิริวตะโกน "อิกกินี่!"

ไอโอรอสพูด "ชุน...ใครกันที่เล่นงานอิกกิ?" เซย่าถาม "ฉันเองแหละ" ชุนตอบพลางก้มหน้าร้องไห้ "ชุน พวกเราไม่มีเวลามาเสียใจแล้วนะ พวกเราต้องรีบไปหาอาเธน่า ไปกันเถอะ ชุน"

"ใช่แล้ว คนเข้มแข็งอย่างอิกกิไม่เป็นอะไรหรอกน่า" "อื้อ" ชุนตอบรับ รอผมก่อนนะครับ...พี่ เดี๋ยวผมจะกลับมาช่วยพี่นะ

ทางด้านพวกนินจาซึ่งได้สติคืนมากันหมดแล้ว ก็กำลังมุ่งหน้าไปหาพวกแสงอุษา โดยไม่บอกพวกเซนต์ พวกเขาเดินไปเรื่อยๆ จนพบกับอุจิวะ อิทาจิ! "มาถึงจนได้นะ เจ้าน้องชายหน้าโง่!" อิทาจิเริ่มแขวะน้องชาย "ฮึ่ม..วันนี้แหละคือวันตายของแก!" ซาสึเกะตะโกน " "ทำไม พวกแกถึงต้องล้างสมองพวกเซนต์ด้วยล่ะ เล่นงานแค่พวกเรายังไม่พอรึไง!" ชิกามารุพูดขึ้น "หึ หึ ก็เพราะคุณซากะไงล่ะครับ เขาอยากให้การทำภารกิจมาที่โคโนะฮะครั้งนี้เกิดปัญหาขึ้น เพื่อทำให้ไอโอรอส ซึ่งเป็นหัวหน้าทีมในครั้งนี้ต้องเสียหน้า และตัวเขาเองก็กำลังหาทางกำจัดไอโอรอสอยู่ด้วย เพื่อตัวเขาจะได้รับเลือกให้เป็นเคียวโกแทนไอโอรอสไงล่ะครับ" คาบูโตะพูด "เฮ้ นี่แก คาบูโตะ นายอยู่กับโอโรจิมารุ ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?" นารุโตะพูดขึ้น "เพราะฉันก็อยู่นี่ไงล่ะ!"เสียงของโอโรจิมารุดังขึ้น "พวกแกทุกคนต้องตายในวันนี้แหละ ฮ่าๆ" โอโรจิมารุพูด "แล้วอาเธน่าของพวกเราไปเกี่ยวอะไรกับนินจาพวกนี้ด้วยล่ะ?" เสียงของเซย่าดังมาแต่ไกล "ใช่แล้ว อาเธน่าของพวกเรามาเกี่ยวอะไรด้วย!"ไอโอรอสตะโกน "บอกมา ว่าอาเธน่าอยู่ที่ไหน?" ชิริวถามอย่างซีเรียส "อยู่หลังประตูนี้แหละ ความจริงแล้วอาเธน่าของพวกแกก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับฉันหรอก ซากะแห่งเจมินี่แค่สั่งให้พวกเราลักพาตัวและวางยาสลบเธอมาเฉยๆ เพื่อจะฉีกหน้าคนที่ชื่อไอโอรอส ว่าไม่มีประสิทธิภาพพอที่จะเป็นเคียวโกไงล่ะ" โอโรจิมารุอธิบาย "ว่าไงนะ!" เซนต์ทั้ง4คนตะโกนพร้อมกัน "แย่แล้ว ถ้าเป็นแบบนั้น ซากะต้องฆ่าเจ้าอโฟรแน่ๆ และอาจจะรวมถึงเฮียวกะและคามิวด้วยก็เป็นได้ หลังจากนั้นมันก็จะมาฆ่าพวกเราทีละคนจนหมด พออาเธน่าฟื้น มันก็จะบอกว่าต่อสู้จนเหลือมันคนเดียว พอกลับไปแซงทัวร์รี่ คนอื่นที่ไม่รู้เรื่องก็จะชื่นชมว่ามันเก่ง มีฝีมือพอที่จะดำรงตำแหน่งเคียวโก

ซากะต้องคิดอย่างนี้แน่ๆ" ไอโอรอส วิเคราะห์ "ถ้าอย่างนั้นแล้ว พวกนายจะได้ประโยชน์อะไรล่ะ?" "พวกเราแค่ต้องการกำจัด

เกะนินพวกนี้แค่นั้นเองล่ะ" "งั้นเราก็ต้องช่วยอาเธน่า ซึ่งก็หมายความว่าเราต้องชนะเจ้าพวกนี้ให้ได้สินะ!"เซย่าพูด "เข้ามาเลย!" พวกโอโรจิมารุและแสงอุษาพูด "คาถาแยกเงาพันร่าง"นารุโตะพูดพลางแยกร่างไปสู้กับคาบูโตะ "พันปักษา!"ซาสึเกะพูด

"เนตรวงแหวน กระจกเงาหมื่นบุปผา" อิทาจิพูดพลางโต้ตอบน้องชาย "คาถาเงาเลียนแบบ"ชิกามารุพูดบ้าง "คาถาหมาป่าประสานเขี้ยว!" คิบะพูดขึ้น "พวกนินจาเขาสู้กันแล้ว ตาพวกเราบ้างล่ะ!"

"Atomic Thunder Bolt!" ไอโอรอสปล่อยท่าไม้ตายออกไป "หึ คาถาอัญเชิญ"ว่าแล้ว โอโรจิมารุก็อัญเชิญงูยักษ์ออกมา "แย่ล่ะสิ ชิริว ช่วยหน่อย" "เอ็กซ์คาลิเบอร์" ทันใดนั้น หัวงูยักษ์ก็ขาดครึ่งทันที "พาพวกเราไปหาอาเธน่าซะดีๆเถอะน่า" เซย่าพูด ทางด้านอโฟรก็ได้รู้ความลับของซากะแล้ว "กะไว้แล้วเชียวว่านายต้องเป็นคนวางแผนนี้ ซากะ!" อโฟรพูดอย่างเท่ "รู้แล้วก็ทำใจได้เลย แกจะได้ไปสบายเดี๋ยวนี้แหละ อโฟรเอ๊ย!" ซากะพูดอย่างเหี้ยมโหด

เฮ่อ ในที่สุด หลังจากไม่ได้อัพมา 3 เดือนกว่าๆ ข้าพเจ้า

ก็ได้อัพฟิคนี้จนได้ ขอโทษนะ ที่ทำให้ทุกคนรอนานจนลืม (อิอิ)

มาพูดถึงคะแนนกันดีกว่า(สอบปลายภาค)

1.ภาษาไทย ได้ 13 เต็ม 15

2.สังคม ได้ 12 เต็ม 15

3.อังกฤษ(หลัก) ได้ 14 เต็ม 20

และเกรดวิชาวิทยาศาสตร์ปีนี้ได้ 3.5 เองง่ะ ToT

(ยังไม่ทราบชะตากรรมของวิชาอื่นๆ ที่รู้มีแค่นี้คร้าบ บายล่ะ)